Microsoft nie chce dostarczyć nośnika do odtworzenia systemu, mówi, że to rola Lenovo. Lenovo nie dostarcza, bo mówi, że Microsoft nie pozwala. Możesz tylko oddać komputer do autoryzowanego serwisu.

Jest oczywiście trzecie wyjście – „pożyczyć” gdzieś nośnik z systemem i zainstalować go – aktywować swoim legalnie nabytym kluczem

No i czwarte wyjście: chyba dałoby się to wysądzić w sądach. Jeśli ktoś ma wiedzę jak się do tego zabrać – niech się podzieli – może zrobimy „pokazowy proces”.

Jako dorosły wędkowałem trochę, ale z czasem zacząłem widzieć coraz więcej minusów tego „sportu”. Pijani żule wyławiający rybki z każdego miejsca gdzie nie ma zakazu. Chamstwo grup wędkarzy protestujących przeciw płoszeniu ryb. Głupawe gazetki wędkarskie i jeszcze głupsze programy telewizyjne. Aż wreszcie najprostsza rzecz – krzywdzenie ryb. Krzywdzenie i zabijanie ryb – rzecz usprawiedliwiona jeśli robić to w celu zdobycia pożywienia. Ale łowienie (tak – łowienie a nie łapanie – ryby się łowi a nie łapie) ryb i ich wypuszczanie to zabawa czysto sadystyczna. Tym bardziej, że w środowisku wędkarskim pokutuje takie przekonanie, że „wypuszczamy, czyli nie robimy im krzywdy”, ale prawda jest taka, że robimy, bo nie każda ryba jest czysto zahaczona – niektóre się okalecza w trakcie odczepiania. Nie mówiąc już o tych które odpływają z hakiem w brzuchu. A wiele z tych „uwolnionych” zdobyczy umiera od razu.

Nieraz asystuje moim dzieciom w trakcie wędkowania, bo wiem, że trzeba przejść przez ten etap, zanim zrozumie się, że jest to trochę zabawy za cenę życia lub cierpienia tych zwierząt.

Ciarki mnie przechodzą po plecach, gdy słyszę np. w radio – jakieś relacje wędkarskie, albo co gorsza mówi  się o wędkarstwie jako o „sporcie”. Toż to taki sam sport jak bicie żony, albo kopanie własnego psa! Szczególnie zawody „sportowe” w kopaniu własnego psa mogłyby charakteryzować się większym zaangażowaniem w wysiłek fizyczny przez zawodników, przy mniej więcej takiej samej dozie sadyzmu.

Dokładnie te same argumenty dotyczą łowiectwa. Tyle, że sprzęt łowiecki jest groźniejszy dla otoczenia, droższy i przez to na szczęście ta rozrywka jest mniej popularna w Polsce. Fragmenty książki i argumenty dlaczego łowiectwo to też wyrafinowana forma sadyzmu – znajdują się pod tym linkiem  http://www.nowy-swiat.pl/ns/?p=343

Łowiectwa dotyczy doskonały wywiad z Zenonem Kruczyńskim (link). Pozwolę sobie na cytat, który opisuje przemianę podobną jak moja w dziedzinie wędkarstwa:

Z. K.: Moje serce stawało się wrażliwe bardzo powoli. Pamiętam, zabrałem na polowanie dziewięcioletniego syna. Strzelałem do dużego dzika, padł w ogniu strzału. Wiedziałem, że już się nie podniesie, nie żyje. Jovan siedział na ziemi cichutko obok mnie, prawdę mówiąc zapomniałem o nim, liczył się tylko ten dzik. I nagle patrzę na Jovana, a on płacze. Pytam go: „Dlacze go płaczesz?”. Jego słowa zostały we mnie na długo: „Bo on tak przed chwilą sobie chodził, pił wodę, jadł, a teraz nie żyje”. To dziecko zobaczyło, jak jedna istota zabrała życie drugiej istocie. Przestałem polować w 1995 roku. Ale już dwa lata wcześniej zaczęło dziać się ze mną coś „dziwne go”. Najpierw zauważyłem, że coraz rzadziej jeżdżę na polowania, strzelam niechętnie, bez emocji.

Warto jeszcze powiedzieć dwa słowa o św. Hubercie (to cytat z tekstu Dlaczego ludzie Polują Ryszarda Kulika ):

Mimo wszystko współcześni myśliwi próbują szukać świętości. Tak oto odnaleźli św. Huberta, którego obrali za patrona. Ciekawe, czy święty nie przewraca się w grobie będąc świadkiem tego, jak wygląda współczesne łowiectwo. Przypomnijmy, że św. Hubert był zapalonym myśliwym, który ostatecznie nawrócił się, rozumiejąc, że niepohamowaną pasją zabijania zamykał sobie drogę do Stwórcy. Porzucił łowiectwo i zwrócił się do Boga.

Mam nadzieję, że minie nie wiele czasu, kiedy ludzie zrozumieją to wszystko i o polowaniach i wędkowaniu będziemy słyszeć tylko kontekście historycznym: tak jak teraz słuchamy o gladiatorach i karmieniu dzikich zwierząt chrześcijanami.